browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Ikke pikke porretje

Geplaatst door on 30 januari 2012

Jonathan glimt. Terwijl we met z’n allen gezellig koffie drinken op de veranda, priemt hij met z’n vinger: ‘Ikke pikke porretje, de meester heeft een snorretje…’ Helaas, opa is af. Het versje begint weer van voor af aan maar nu mag opa niet meer mee doen.

We kijken terug op twee bijzonder fijne weken samen met onze (schoon)ouders, pa en ma Karels. We hebben er allemaal enorm van genoten. Er is zoveel over te schrijven, dat ik niet eens goed weet waar ik beginnen moet. Het begon eigenlijk direct al toen ze aankwamen. Terwijl wij met onze auto naar de simpele airstrip reden – vijf minuten bij ons huis vandaan – zagen we opeens het kleine vliegtuigje al laag overvliegen. ‘Daar zijn ze al!!!’ Met een vaart reden we – hobbel de hobbel – over de onverharde weg en toen we aankwamen was het MAF-vliegtuig al geland. Hij reed met een sierlijke boog onze kant op. Toen het vliegtuig stilstond, konden we er zo naar toe rennen. Eerst stapte de piloot uit en toen… Daar stak opa’s hoofd uit het kleine deurtje! En even later oma. Hoe is het mogelijk! Werkelijk een ontroerend moment.

Het voelde voor iedereen direct vertrouwd. Zelfs voor Joël. Oma pakte hem uit de buggy zodra ze hem zag. Hij keek haar even aan en legde toen heerlijk vertrouwd z’n koppie tegen haar schouder.
Eenmaal thuis begonnen we al snel met koffers uitpakken. Dat was natuurlijk erg leuk. Hagelslag, kaas, pasta, slagroom, chocola, macaronimix, koek, drop… Wat lekker wat lekker! En dan nog schoolspullen, kleren, schoenen, en nog een hele reeks aan huis, tuin en keukenspulletjes. Geweldig!

Maar het meest genoten we van het samenzijn. We konden echt fijn bijpraten. En het was heerlijk dat ma hielp met strijken, was ophangen, kinderen vermaken en ga zo maar door. De kinderen konden ook echt de band met opa en oma weer aansterken. Oma bleek een echte spelletjes-en-versjes-oma. Het ene na het andere (opzeg)versje rolde zo uit d’r mond en vooral Jonathan genoot daar erg van. Nu ze weg zijn horen we de jongens nog dagelijks op elk willekeurig moment allerlei versjes opzeggen of zingen: ‘Daantje wou naar school toe gaan’, ‘Ikke pikke porretje’, ‘Tik, tik hamertje; wie zit er in dat kamertje?’, ‘Onder moeders paraplu’, ‘Om een uur of zes’.

Als de jongens het lange rijden in de auto zat werden, dan toverde oma een pepermuntje te voorschijn en –jawel!- dan bedacht ze weer een leuk spelletje. ‘Zullen we doen wie het langste het pepermuntje in z’n mond kan houden?’. Ik genoot dan op mijn beurt weer van de glunderende gezichtjes.

Opa bleek een fantastische timmerman-opa te zijn. Samen met Jacob heeft hij een heuse reuze klimtoestel gebouwd in de tuin. Met een echte wiebelbrug. Jacob en pa hebben er heel wat uurtjes tijd in gestoken en het was nog een hele uitdaging, met alleen ‘lokale’ materialen. Maar het resultaat mag er zijn. De kinderen genieten er elke dag van.

Verder hebben we natuurlijk alle mooie plekjes in de buurt laten zien. Wat dat betreft kwamen pa en ma op het juiste moment van het jaar, want nu in het regenseizoen is alles prachtig groen en fris. Het was natuurlijk ook leuk om iets van ons dagelijkse normale leven te laten zien. Jacobs werk, de stad, de markt, de politie, de tuinman en de househelp. Het was grappig hoe pa en ma met veel expressie en weinig woorden een ‘gesprekje’ voerden met bijvoorbeeld de tuinman. Volgens mij kwam het uiteindelijk gewoon hierop neer: ‘Hallo, hallo, leuk om u te zien, oke oke’.

En toen gingen ze weer. Loslaten dus. Dat was moeilijk. Toch overheerste gelukkig de blijdschap en de dankbaarheid voor de goede tijd die we samen mochten hebben. En – niet te vergeten – helpt het vooruitzicht dat we de komende vier maanden een erg lieve juf Gerhilde hebben die ons helpt met de home-schooling. Daarover schrijven we de volgende keer!

Klik op de link hieronder voor wat foto’s van het bezoek van opa en oma.

januari 2012

7 Responses to Ikke pikke porretje

  1. Marieke

    Het is aan alles te merken dat jullie van zoveel (kleine) dingen hebben kunnen genieten. Zelf heb ik genoten van de foto’s! Leuk om steeds stralende gezichten te zien.

  2. Lenie en Henk Eijsenga

    Fijn om het logeren van oma en opa – door jullie gezellig verslag- mee te mogen maken. Het is belangrijk dat ouders weten waar jullie wonen,koken, eten én werken, dan weten ze ook waar je bent op het moment van telefonisch contact… Ja het elkaar weerzien, een geweldig moment. Ook onze ervaring is dat de kleinkinderen de”band”meteen oppikken. Ja en dan koffers uitpakken…nergens mee te vergelijken, dat moet je meemaken,
    Loslaten….dat zijn de “offers”die inherent zijn aan het zijn uitgezonden. Sterkte zeggen we dan…….De Heere wil het geven! Dank ook voor de leuke foto, s, de kinderen hebben het duidelijk goed naar hun zin, mooi is dat. Hartelijke groeten
    Lenie en Henk.

  3. Willem en Liesbeth

    Fijn dat jullie zo genoten hebben! Heerlijk, he, om je even te koesteren in zulke ouderlijke toewijding. En wat een geweldig klimrek! Nooit geweten dat jullie zo handig zijn. Die hoed maakt de plaatjes echt af, trouwens 😉
    Groetjes,

    Liesbeth

  4. Kasper en Rieneke

    Wat een prachtig verhaal. Heerlijk om te zien hoe jullie genoten hebben. Fijne tijd toegewenst met Gerhilde.

    Kasper en Rieneke

  5. Fam. Harskamp

    Toch heel goed om de MAF te steunen, hier weer een bewijs van haar broodnodige werk!
    Leuk hoor om zo mee te kunnen leven in jullie wel en wee.
    En wat die ‘lokale materialen” betreft: nog meer bewondering voor de timmermannen, die tot zo’n prachtig resultaat kwamen.
    Fijn, dat jullie voor een poosje een ‘echte ‘juf krijgen, een hele goede tijd toegewenst met haar.
    groetjes,
    fam. Harskamp

  6. Andreas en Marieke

    Wat een geweldig klimrek… Complimenten aan de timmermannen! Erg leuk om te lezen dat jullie met je ouders het zo fijn gehad hebben. Bijzonder dat ze de grote reis aandurfden! En prachtige foto’s..

    Hartelijke groet! Andreas en Marieke

  7. Hendrik&Betty

    Wat fijn voor jullie dat je als familie zo met elkaar genoten hebt!

    Zullen wij wat reclame maken voor je vader Jacob? Iets van: wil iemand nog een klimrek in zijn tuin? Bel dan direct.

    Geniet nu nog na van de goede herinneringen.. en dankje voor de mooie foto’s met glunderende mensen.

    Hendrik&Betty