browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Conferentie in Kenia

Geplaatst door on 24 juli 2012

Vanuit Nederland horen we enthousiaste verhalen van familie en vrienden die op vakantie zijn geweest. Wij zijn naar een conferentie met collega’s in Kenia geweest! En we zijn weer terug in Mbeya…

Wat een opluchting om weer thuis te zijn na zo’n lange, intensieve en vooral ook gevaarlijke reis. We kijken terug op een fijne conferentietijd waarin we onze andere collega’s – meer dan 100!  – mochten ontmoeten. Er was tijd voor bezinning en ontspanning. Heerlijk.

Vooral twee dingen zijn me bij gebleven. Ik ga het proberen uit te leggen.

Stel je eens voor…

Je bent zendeling in Tanzania en één keer per jaar ga je naar een conferentie in Kenia. Een jaar lang ben je ‘ondergedompeld’ geweest in een Afrikaanse cultuur. Ik bedoel: alles is simpeler en eenvoudiger qua luxe en leefstijl. Om je heen is alles stoffig en vies. Maar zodra je aankomt in het hotel in Kenia, waan je je in een soort westerse wereld: alles is heerlijk schoon, je hebt altijd stroom, er is een leuke speeltuin voor de kinderen en (niet te vergeten!) het eten is fantastisch! Wat fijn, wat fijn…

En toch wringt er iets. Want net buiten het hotel staan de hutjes. Arm en laveloos. Als stille getuigen van de armoede. In andere delen van Afrika liggen mensen in hun hutje te sterven omdat ze geen eten hebben. En ik eet en eet… zo lekker! En om me heen eet iedereen gezellig mee. Tenminste: alle blanken eten mee. De Kenianen werken. We hoeven maar een seintje te geven en we krijgen opgediend wat we willen. Hun loon? Een paar euro per dag.

Het spijt me, maar ik krijg daar toch een beetje een rare draai van in mijn buik.

Is het dan niet goed wat daar gebeurt? Ik weet het niet. Ik heb verschillende keren een praatje gemaakt met Kenianen die in het hotel werken. Wat vinden zij er nu eigenlijk van? En wat ik dan hoor, is vooral dit: ‘Ik geniet erg van mijn baan!’, ‘Ik ben zo blij dat ik hier kan werken, want veel mensen zijn werkeloos’, ‘het is hier fantastisch!’. Dat is dus een andere kant van het verhaal. Dit hotel biedt meer dan 400 (!) Kenianen een betaalde baan tegen relatief goed loon. En ze zijn er blij mee.

Ik kom er niet goed uit. Ik moet steeds maar denken aan deze tekst: ‘Hij is omwille van u arm geworden terwijl Hij rijk was’. Wat betekent het in deze context om Jezus na te volgen?

Er is nog heel iets anders wat me erg is bijgebleven na de conferentie.

Iedere collega kreeg de gelegenheid om in het kort iets te vertellen over de ‘highlights’ en de ‘challenges’ van het afgelopen jaar. Dat was mooi maar ook aangrijpend. Mooi om te zien hoe blij iedereen is met de ontwikkelingen binnen het bijbelvertaalwerk. Het werk gaat door! Mooi ook om te horen hoe mensen enorm genieten van verlof of van bezoek uit hun eigen land. Maar toch ook aangrijpend om te zien hoeveel er geworsteld wordt. Hoeveel er geleden wordt. Singles die vechten met hun eenzaamheid. Ouders die verdriet hebben omdat ze hun kinderen zien tobben. Collega’s die tegenslag op tegenslag hebben te verduren (een kapotte auto, ziekte, teleurstelling in collega’s) of veel psychische druk ervaren. Ik denk aan een collega-moeder. Ze was er tijdens de conferentie voor het laatst – om afscheid te nemen. Vijf jaar lang heeft ze met haar man en kinderen ‘gevochten’ tegen ziekte en tegenslag. Tegenslag op tegenslag. Ziekte op ziekte. Het leek alsof God ze weer terugsleurde naar Amerika. Verslagen en gebroken. Hun missie is gestopt. Toen ze zo voor in de zaal stond huilde ze. En ze had maar een vraag: ‘Waarom??’ Ik huilde met haar mee.

We hebben samen als collega’s stil gestaan bij het thema ‘lijden’. De predikant die dit leidde, gaf me veel mee om te overdenken:

– Christen zijn is kruis dragen.

– Wij mensen gaan vaak voor ‘happiness’. God gaat voor ‘holiness’.

– Lijden is pijnlijk. We dachten (!) dat het veel eenvoudiger was.

– In de beproeving laten we de duivel zien wie we zijn. Net als Job laten we juist dan zien dat we werkelijk Gods kinderen zijn.

– Als Christen stemmen we er mee in dat God goed doet. Ook al begrijpen we het niet.

Het valt niet altijd mee om zendeling te zijn. Voor ons niet en voor de kinderen niet. Maar dat heeft God ook niet beloofd. God belooft veel meer: ‘Ik ben met u…’

6 Responses to Conferentie in Kenia

  1. nico en atie

    Dag Jacob en Albertine,
    Wat een les! Je houdt ons een spiegel voor.
    Wat is het trouwens een rijkdom als God met ons is. Dan is het kruis niet zo zwaar meer. Dan is het te doen en kun je nog momenten van blijdschap hebben, het is een wonder van genade.
    We willen jullie van harte Gods nabijheid toewensen en heel veel sterkte in alles hoor! Jullie hebben veel gebed nodig! We zullen jullie daarin gedenken. Dan kan het werk doorgaan!!
    Hartelijke groeten, Nico en Atie Schaddelee

  2. Hendrik en Betty

    Hallo Jacob en Albertine,

    Ja, God met ons.
    Wat fijn dat jullie zo’n goede tijd gehad hebben. Met nieuwe levenslessen voor de komende tijd.

    Veel zegen wensen wij jullie toe.

    Groetjes van Hendrik en Betty

  3. Lenie en Henk Eijsenga

    Een mee levende groet uit Zeist
    Met verwijzing naar een citaat van jullie:
    Het valt niet altijd mee om zendeling te zijn. Voor ons niet en voor de kinderen niet. Maar dat heeft God ook niet beloofd. God belooft veel meer: ‘Ik ben met u…’
    bidden wij jullie kracht en zegen toe en te ervaren wat in psalm 93 vers 4 zo mooi wordt verwoord: Uw macht is groot, Uw trouw zal nooit vergaan, al wat Gij ooit beloofd hebt, zal bestaan…..

  4. Kasper en Rieneke

    Tjonge…

  5. Evert en Karlien

    Beste Jacob en Albertine,

    Een indrukwekkend verhaal. Bijzonder zo’n ontmoeting. Wat gaat er veel door jullie heen en wat maken jullie veel mee.
    Op het geld wat wij hier vaak vasthouden staat ook God zij met ons, maar welke Nederlander merkt het op? En dan te lezen en te horen, Ik ben met u…
    We hopen en bidden dat er velen zijn die het met hun hart na mogen zeggen in Afrika, ja overal ter wereld. Zijns Naams gedachtenis moet gesticht worden.
    Het ga jullie goed.
    Hartelijke groet vanuit Barneveld

  6. fam. Harskamp

    Lieve vrienden,
    Fijn, dat jullie zo genoten hebben van je trip naar Kenya.
    Pittige vragen die je jezelf en ons stelt. Over rijkdom en armoede. En dan de onbegrepen wegen die de Heere met Zijn kinderen gaat. Niet zo eenvoudig te beantwoorden. Maar laat dit voor ons vast staan: de Heere vergist Zich NOOIT in de weg die Hij met Zijn kinderen gaat.
    Wanneer Hij ons iets ontneemt/onthoudt geeft Hij er iets beters voor terug. Laten we niet proberen alle vraagstukken opgelost te krijgen.De zonde heeft een verwoestende werking op heel de schepping. Gelukkig: de Heere regeert. Daar rust in te vinden onder alle omstandigheden.
    En laat het ons aansporen om vurig te bidden om de komst van Zijn Koninkrijk, wanneer de aarde vol zal zijn van de kennis des Heeren. In alles Gode bevolen!
    fam. Harskamp