browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Oliebollen, papaja en een pakketje van vier jaar oud

Geplaatst door on 7 januari 2014

We zijn na een lange reis weer veilig en wel aangekomen in Mbeya! De reis was pittig maar de jongens hebben zich geweldig gedragen!

Vorige week maandagmorgen om drie uur ’s nachts moesten we er uit. En toen begon ons avontuur: dertien koffers, vier trollies, twee rugtassen, vier jongens en drie volwassenen…. Gelukkig konden we de koffers al snel inleveren. Maar dan nog was er genoeg uitdaging om alles en iedereen door alle checks en douanes heen te krijgen (al hebben we op Schiphol helemaal geen paspoortcontrole gehad…) ’s Avonds om negen uur kwamen we aan in Dar es Salaam. En daar begon de uitdaging opnieuw: een uur wachten, controles hier, controles daar, de koffers weer bij elkaar zoeken. Maar dan nu met vier vermoeide jongetjes.

De volgende morgen, op oudjaarsdag, moesten we er weer om drie uur (Nederlandse tijd) uit en kwamen we ’s morgens vroeg uiteindelijk aan in ons huis. Daar hebben we die ochtend als dwazen rondgezwalkt en ’s middags lagen de jongens her en der verspreid op de grond hun ‘roes’ uit te slapen. Jacob raapte al zijn energie bij elkaar en begon actief met oliebollen en brood bakken. Dus ’s avonds zaten we heerlijk aan de oliebollen!

We worden enthousiast begroet door de mensen om ons heen. Vooral de komst van Thomas wordt met veel oooohs en aaaaahs begroet. We hebben al leuke kraamcadeautjes gehad: een papaja, eieren, bananen…

Tegelijkertijd worden we direct ook al weer geconfronteerd met de moeiten en zorgen van de mensen hier. In plaats van onze tuinman zien we nu zijn oudste zoon aan het werk in onze tuin. Onze tuinman is er niet meer. Extra verdrietig is het dat drie maanden later zijn vrouw is overleden aan haar hart. Twee jonge ouders die hun kinderen als wezen achterlaten. Terwijl de tranen over zijn wangen rolden vertelde Simioni hoe hij zijn ouders miste en hoe onwerkelijk het nog voor hem was. Tegelijkertijd vertelde hij ook hoe hij zo blij en dankbaar was dat hij zulke ouders had gehad die hem zoveel hadden meegegeven. Een mooi getuigenis!

Verder wachtte ons nog een leuke verrassing: een pakketje bij de post! We vinden het altijd erg leuk als mensen een pakketje naar ons opsturen, maar de laatste tijd kwamen pakketjes nogal eens niet aan. Dit pakketje had er wel erg lang over gedaan: ruim vier jaar! Mijn moeder had het ooit opgestuurd toen we op de taalschool in Iringa zaten, en daar heeft het al die jaren op het postkantoor gelegen. Er zaten dropjes in, rompertjes voor Lukas (die is inmiddels 6 :-)) en wat soepzakjes. Het enige dat we nog konden gebruiken was een zakje stickers. Een leuke verrassing voor Joël!

7 Responses to Oliebollen, papaja en een pakketje van vier jaar oud

  1. d.bloemendaal

    Lieve allen: gelukkig, jullie zijn weer veilig geleid! Voor 2014: veel heil en zegen!
    Hart.gr. uit Boskoop: oom Jaap en tante Dita

  2. Marjan van Steenbergen

    Ha Jacob en Albertine,

    We hadden al gehoord dat jullie veilig aangekomen waren, maar mooi om het reisverslag te lezen.
    Wat grappig, van het pakketje. Misschien kan Thomas de rompertjes (straks) nog aan (-: En wat een leuke kraamcadeautjes geven ze daar…
    Verdrietig, van de tuinman en zijn vrouw.
    Fijn dat we weer wat van jullie weten!

    Groetjes,
    Theo en Marjan

    Groetjes

  3. Michel

    Ha Jacob en Albertine,

    Goed om te horen dat jullie goed zijn aangekomen na zo’n lange reis. Bemoedigend om te weten dat zulke internationale reizen overkomelijk zijn ;-).
    Dapper, oliebollenbakker!

    Sterkte met de verhuizing straks.

    Hartelijke groet,

    Michel en Erna

  4. Esther

    Hallo lieve mensen
    sjonge, wat een reis hebben jullie achter de rug. En waren de oliebollen gelukt? Knap hoor!
    Veel sterkte met het acclimatiseren daar! Fijn dat we het laatste nieuws weer hebben gehoord.
    Hartelijke groet van ons, JC en Es en kids

  5. Lenie en Henk Eijsenga

    Welkom thuis zei ik tegen onze oudste kleinzoon toen hij een half jaar na zijn ouders in Nederland kwam…hij reageerde met:Afrika is mijn thuis, niet Nederland.
    Daarom welkom, welkom thuis in Tanzania?
    Wat een verdrietig verhaal je ouders zo snel en niet oud te moeten verliezen.
    We wensen jullie in het bijzonder Gods zegen en kracht te mogen ervaren.
    Het goede!
    In hartelijke verbondenheid
    Lenie en Henk.

  6. Fam. Harskamp

    Dag allemaal, lekker humoristisch verhaal. Humor relativeert de moeilijkheden, al zijn ze er wel.
    Fijn, dat jullie weer “thuis” zijn. Wel even afzien om na zo’n reis oliebollen te gaan bakken. Zo werd het voor jullie een “Hollands” oud en nieuw in Afrika. Hoop dat jullie even op adem kunnen komen voor de volgende happening van start gaat: verhuizen. Tot slot een oud- Hollandse nieuwjaarswens: veel heil en zegen in het net begonnen jaar.

    hartelijke groeten,
    fam. Harskamp

  7. Liesbeth

    Ha! Pfff… Wij hadden er maar drie te managen en dat was al een klus 😉 Petje af! Sterkte met de verhuizing. Wat fijn dat Hermina er is!