browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Column: Mzee Tom

Geplaatst door on 26 november 2016

Mzee Tom is oud. Voor een Tanzaniaan zelfs heel oud. En daar is hij best een beetje trots op. Als ik hem vraag: ‘Mzee Tom, hoe oud bent u nu?’, dan zegt hij: ‘Ik ben van 1937. Hoe oud ben ik dan?’ 79. We kijken elkaar verbijsterd aan. Ne-gen-en-ze-ven-tig? We geloven het bijna niet. Met zijn gitzwarte volle bos haar, zijn prachtige rij tanden en zijn bijna rimpelloos gezicht geef ik hem nog geen 65. Zijn geboortejaar weet hij, maar zijn leeftijd niet. Want die verandert elk jaar. En rekenen, daar is Mzee Tom niet zo goed in. Lezen gaat ook moeizaam. En toch is hij voor ons een ‘juweeltje’.

We hadden een tuinman nodig en we ontmoetten Mzee Tom op straat, op zoek naar werk. Nee, ervaring met tuinieren had hij niet. Maar hij had wel jarenlang bij blanken gewerkt, als kok. Vol trots liet hij wat vergeelde en besmeurde papiertjes zien. Een Engelsman had hem in dienst van 1958 tot 1970. Hij kon hem van harte aanbevelen. Bij een familie uit Zwitserland werkte hij van 1970 tot 1985. Ook zij waren heel tevreden. En zo ging dat nog even door. Na tien minuten was ons ‘sollicitatiegesprek’ afgelopen. Mzee Tom mocht komen.

dscn5419cropInmiddels is Mzee Tom ‘met pensioen’. Maar wij denken nog vaak aan hem. Wij houden van hem. Niet omdat hij zo’n goede tuinman was. Was het zijn lach? Zijn trouw? Zijn hulpvaardigheid? Ja, dat ook allemaal. Maar vooral dit: Mzee Tom had – als christen – geleerd om verleidingen te weerstaan. Want verleidingen zijn er. Elke cultuur kent zijn verleidingen. In Tanzania is de verleiding groot om te stelen als je arm bent. Om lui te worden als werk niet wordt beloond. Om jaloers te zijn op degene die het beter heeft. Mzee Tom kende deze verleidingen. Maar hij weerstond ze. Hij was vrolijk, ondanks zijn armoede. Hij werkte hard, ondanks dat het weinig opleverde.

Mzee Tom laat me nadenken over mijn eigen verleidingen. Nee, ik ervaar hier niet de verleiding om te stelen. Wij hebben genoeg. Maar ik ken wel de verleiding om niet tevreden te zijn met wat ik heb. Om te denken dat anderen het beter hebben. Of om mensen te beoordelen, zonder dat ik eerst probeer om ze te begrijpen.

Het is niet gemakkelijk om verleidingen te weerstaan. Ze laten ons denken dat we iets te kort komen. Dat we gelukkiger worden als we hebben wat we nu missen. Maar we vergissen ons. Geluk ligt in tevreden zijn. Augustinus zei het zo: ‘Gelukkig zijn we als we hebben leren verlangen naar datgene wat we al hebben’. Dat is de theorie. Mzee Tom leert mij de praktijk.

 

Deze column van Albertine is gepubliceerd in het Reformatorisch Dagblad van 24 november 2016.

4 Responses to Column: Mzee Tom

  1. tante Dita Bloemendaal

    Dag Tine

    ik heb weer genoten van je bijdrage in het RD, het onderwijs van Mzee Tom en van jou (en Augustinus), vooral in de laatste alinea. Ja, de HEERE geeft steeds opnieuw onderwijs…
    ‘k Heb de column weer uitgeknipt en houd hem dicht bij de hand om nog eens te herlezen.
    Lieve groet van tante Dita.

  2. Marieke

    Mooi dat je theorie en praktijk zo met elkaar hebt verbonden. Prachtig hoe je Mzee Tom hebt beschreven. Ik zie hem zo voor mij….

  3. Lenie en Henk Eijsenga

    Filippensen 2 vers 3b in de praktijk……ik werd stil en beschaamd.

  4. fam. Harskamp

    Tevreden zijn, een les die we kunnen leren. Paulus zegt : ik heb geleerd vergenoegd te zijn. Ook hij moest dit leren.
    De Heilige Geest is een geduldige Leermeester . En de Heere Jezus bedekt met Zijn Bloed onze ontevredenheid. Zo mogen we getroost onze weg gaan.

    een hartelijke groet,
    fam. Harskamp