browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Column: Thuisonderwijs

Geplaatst door on 13 mei 2017

Sommige moeders zijn oprecht jaloers: ‘Wat moet dat geweldig zijn, je kinderen zelf lesgeven!’ Anderen krijgen er rillingen van: ‘Laat mijn kinderen alsjeblieft gewoon naar school gaan!’
Ik ril er af en toe ook van. Als onze jongens ’s morgens vroeg al door het huis stuiteren en elkaar in de haren zitten, dan wens ik dat ik ze op school kon afzetten om daarna thuis rustig een kop koffie te drinken. Maar zo werkt het hier niet. We moeten samen naar school, in een klein, warm lokaaltje. En dat gestuiter en geklier gaat gewoon mee de schooldeur in. En dan zeggen dat thuisonderwijs zo bijzonder is? Vergeet het maar!
Thuisonderwijs is gebrekkig. Het is soms tobben en zweten. Dan hebben de kinderen geen zin en ik geen geduld. Dan wil ik niet juf en moeder tegelijk zijn. Dan wil ik even géén kinderen om me heen.

Toch ben ik ook heel enthousiast. Thuisonderwijs is veelzijdig. Het is niet alleen lesgeven, maar ook nadenken over de vraag: ‘Wat is goed onderwijs?’ En dat is boeiend! Hoe leert dít kind het best? Welke vaardigheden zijn belangrijk? Wat is een goede leeromgeving? Ik lees erover, denk erover na en pas het – tastend en uitproberend – toe. Mooi is dat!
Maar de mooiste momenten gebeuren tijdens de les. Joël (groep 2) en ik hebben samen nagedacht over het heelal. We ontdekten hoe de planeten om de zon draaien, hoe de miljoenen sterren hun plekje in het heelal innemen, hoe een raket naar een ruimtestation vliegt en hoe de zwaartekracht ons op de grond houdt. En in dat onnoemelijk grote heelal is daar het ‘kleine’ bolletje aarde, met daarop het ‘kleine’ landje Tanzania en het nog kleinere huisje Karels… En boven dit alles leeft onze grote God, de Schepper. We waren diep onder de indruk.
Met de oudste twee jongens (groep 6/7) doe ik op dit moment een lessenserie over de Tweede Wereldoorlog. Ze weten al veel feiten. Maar we proberen een stapje verder te komen en denken na over belangrijke vragen: Waarom wilde Hitler zo graag de macht hebben? Hoe zou jij tegen Hitler aankijken als je een Duitse jongen was in die tijd ? Hoe zou jij een land regeren? Zou jijzelf Joden verbergen?
En dan gebeurt er iets moois. Ik zie de jongens ontwikkelen. We leren dat de wereld niet eenvoudig in te delen is in goed en slecht. We leren beter begrijpen dat de wortel van het kwaad ook in ons eigen hart leeft. We leren over vergeving. Ik koester deze momenten!
Ja, ik begrijp die jaloerse moeders wel…

Deze column verscheen in het Reformatorisch Dagblad van 11 mei 2017.

3 Responses to Column: Thuisonderwijs

  1. h.eijsenga @solcon. nl

    Kinderen leren over goed en kwaad …en vergeving. Is er iets dat mooier is? Dan ga je misschien wel zingen ..maar neen daar is vergeving….
    Gezegend school jaar gewenst.
    Lenie en Henk Eijsenga

  2. fam. Harskamp

    Juist omdat je zwak bent in jezelf, is het zo`n wonder dat je iets(veel!) toe mag voegen aan de levens van je kinderen. Het maakt je afhankelijk en daarom toch sterk in Hem. Hij zegent onze zwakke pogingen met een heerlijk resultaat tot eer van Hem, Die in Christus onze Vader is.
    Voortdurend mogen we putten uit de rijke voorraad beloften. Wonderlijke paradox!
    Een hartelijke groet, fam. Harskamp

  3. Betty van Braak

    Ha Albertine,

    Ik wens je zegeningen van onze Grote God!
    Hij is erbij.. van uur tot uur –
    in dat kleine huisje Karels in dat kleine bolletje aarde….

    Liefs

    Betty