Vakantie 2015

Afgelopen weken hebben we heel wat mooie vakantiefoto’s voorbij zien komen van vrienden en familie uit Nederland. Leuk! We hebben zelf ook een paar fijne vakantieweken gehad. Zus Anneke is samen met een vriendin twee weken op bezoek geweest. Het is altijd weer fijn om bezoek te hebben. We hebben ze meegenomen naar de stad om te winkelen, het kantoor, een zwembadje en we hebben gewandeld in de natuur. En niet te vergeten: we hebben een korte vakantie gehad aan het meer van Malawi! Verder kreeg ons bezoek volop de gelegenheid om te ervaren hoe het is om zo’n beetje elke dag uren zonder stroom te zitten…

Inmiddels is ons bezoek weer veilig aangekomen in Nederland. Wij pakken hier het normale ritme weer op. De jongens zijn al weer naar het internationale klasje geweest en volgende week begint ook het thuisonderwijs weer. We zijn er klaar voor!

foto 1

Hoera, ik heb vakantie!

 

foto 2

Een dagje naar een zwembad met warm water uit een natuurlijke warmwaterbron.

 

foto 3

Zus Anneke heeft een paar mooie vogels uit onze tuin op de foto gekregen.

 

foto 3

Op zoek naar nieuwe sandalen.

 

foto 4

Onze vier boys!

 

foto 5

Vakantie betekent natuurlijk ook: mooie wandelingen maken in de natuur.

 

foto matema

Een paar dagen vakantie aan het meer van Matema.

 

foto Matema

’s Avonds lekker zitten bij het kampvuur.

 

foto Matema

Ik houd van zand en vies!

 

foto Matema

Papa nat spetteren!

 

foto matema

Bij het meer van Malawi ontdekken we een kameleon. Prachtig om hem van kleur te zien veranderen!

 

foto Matema

En kijk, nu is ‘ie al een stuk groener!

 

foto Matema
Kijk die krul eens in zijn staart…

 

foto 12

De vakantie is voorbij. Tijd om weer naar school te gaan. We zijn er klaar voor!

 

Rubrieken: Algemeen | 8 reacties

Trip naar Malawi

Hoe houd je een gesprek gaande tussen een Malawiaanse bisschop die Nyiha en Engels spreekt (maar geen Swahili) en een Tanzaniaanse predikant die Nyiha en Swahili spreekt (maar geen Engels), terwijl je zelf Engels en Swahili spreekt (maar geen Nyiha)? Dat vroeg ik me vorig jaar af tijdens een ontmoeting met een Nyiha-sprekende bisschop uit Malawi (lees hier het verslag). In het afgelopen jaar hebben we het contact met deze bisschop vastgehouden, en afgelopen week heb ik hem samen met het Nyiha-vertaalteam bezocht, in Malawi (klik hier voor een kaart van de verschillende taalgebieden in Malawi).

Doel van ons bezoek was een beter beeld te krijgen van hoe bruikbaar onze Bijbelvertaling is voor de Nyiha-sprekers in Malawi. Deze mensen zijn ruim honderd jaar geleden naar Malawi getrokken, en de twee taalvarianten zijn sindsdien uit elkaar gegroeid. Wat je vaak ziet in zo’n situatie, is dat bepaalde woorden die bij de ene groep in onbruik raken, bij de andere nog volop worden gebruikt. Of dat een woord in één groep een andere betekenis heeft gekregen, maar bij de andere niet. In het geval van de Nyiha-sprekers heeft zich ook nog een ander verschijnsel voorgedaan: de sprekers in Tanzania hebben de jaren door veel woorden uit het Swahili geleend, terwijl men in Malawi woorden uit het Engels heeft geleend. Zo kan het dus gebeuren dat men in Malawi spreekt van ‘ififiti’ en ‘isikisiti’ voor ‘vijftig’ en ‘zestig’, woorden waar men zich in Tanzania niets bij voor kan stellen.

We waren deze week te gast bij de bisschop, dominee Sibale (‘bisschop’ betekent in dit verband dat hij het hoofd is van zijn kerkverband; veel kerken hier hebben een episcopale kerkstructuur). Met hem en een andere predikant zijn we het Nyiha-taalgebied doorgetrokken en hebben we uitgebreid getest hoe goed onze vertaling begrepen wordt en hoe verwant het Nyiha van Malawi is aan het Nyiha van Tanzania. Die testsessies zagen er ongeveer zo uit:

P1080002

P1080010

P1080024

P1080031

En natuurlijk moest er achteraf vaak ook even een officiële foto worden gemaakt.

P1080007

Dat we geen overbodig werk deden, bleek wel uit de vertaling van Lukas 4:17, waar Lukas vertelt dat Jezus een boekrol opende om daaruit voor te lezen. Het werkwoord voor ‘openen’ bleek in Malawi de betekenis van ‘stelen’ te hebben… Dat zijn misverstanden die je graag voorkomt in een Bijbelvertaling!

Maar over het algemeen bleken de twee verschillende taalvarianten de afgelopen honderd jaar niet erg uit elkaar gegroeid. En voor de verschillende telwoorden bedacht men ook een eenvoudige oplossing – we schrijven gewoon de cijfers: 50, 60, enzovoort. Verder kan waarschijnlijk een woordenlijst voor in de Bijbel al voldoende zijn om de verschillen duidelijk te maken. Maar daarbij blijft het heel belangrijk om onze vertaling steeds weer zorgvuldig te testen in Malawi, zodat we geen verschillen mislopen.

We merkten dat de Nyiha-sprekers in Malawi erg uitzien naar Gods Woord in het Nyiha. Hoewel de taalgroep er maar klein is (zo’n 10.000 sprekers) is Nyiha voor veel mensen – naast een mondje Chichewa of Tumbuka, twee andere veel gesproken talen in Malawi – de enige taal die ze spreken. Mensen waren erg bemoedigd toen ze zagen waar het vertaalteam de afgelopen jaren mee bezig is geweest. En voor het vertaalteam zelf was het ook erg bemoedigend om te zien hoe verlangend men in Malawi uitziet naar Gods Woord in het Nyiha! Bid u mee dat onze Bijbelvertaling straks ook in Malawi veel zegen zal brengen?

Rubrieken: Algemeen | Tags: , , , , | 3 reacties

Foto’s

Eindelijk!

Het is gelukt om wat foto’s te uploaden.

Voor iedereen die het leuk vindt: een stel foto’s van de afgelopen maanden. De reis naar Tanzania, de verhuizing naar ons huis in Ifisi, de school, de tuin, een paar daagjes vakantie aan het meer van Malawi…

Kijk zelf maar onder deze link (voor bijschriften klik je op de foto’s).

Rubrieken: Algemeen | Tags: , , , , , , , | 9 reacties

Koffietijd

Het is één van de vele verschillen tussen ons leven hier in Tanzania en hoe het er in Nederland uitziet: de rustige avonden. Vanavond bedacht ik het weer. We zaten samen gezellig koffie te drinken. Net als gisteravond. En eergisteravond. En morgenavond. En zaterdagavond…

Maar vandaag was het iets anders. We hadden gezellig post bij de koffie. Een vriendin stuurde ons een stapeltje lezenswaardige artikeltjes en columns. En toen moest ik opeens weer denken aan dat verschil: In Nederland doen we hard ons best om elke dag een dikke krant te lezen en raken we soms gestrest omdat we achter lopen op de krant. Hier zitten we met kleine mini-velletjes erg hard te genieten van wat we lezen: ‘Oersaai’, heet een column uit De Oogst. Over een Mission Kid die de zondagschool saai vindt en liever zelf in haar Bijbel leest. Geweldig omdat het zo herkenbaar is. Over het bidden voor pro-life. Mooi! ‘O kijk, dit is ook een leuk artikel… Wacht. Laat ik dat voor morgen bewaren’. We vouwen onze dunne velletjes netjes op. Morgen weer een paar voor bij de koffie!

Mevrouw Harskamp: Hartelijk bedankt!

Rubrieken: Algemeen | Tags: , , , , | 3 reacties

Oliebollen, papaja en een pakketje van vier jaar oud

We zijn na een lange reis weer veilig en wel aangekomen in Mbeya! De reis was pittig maar de jongens hebben zich geweldig gedragen!

Vorige week maandagmorgen om drie uur ’s nachts moesten we er uit. En toen begon ons avontuur: dertien koffers, vier trollies, twee rugtassen, vier jongens en drie volwassenen…. Gelukkig konden we de koffers al snel inleveren. Maar dan nog was er genoeg uitdaging om alles en iedereen door alle checks en douanes heen te krijgen (al hebben we op Schiphol helemaal geen paspoortcontrole gehad…) ’s Avonds om negen uur kwamen we aan in Dar es Salaam. En daar begon de uitdaging opnieuw: een uur wachten, controles hier, controles daar, de koffers weer bij elkaar zoeken. Maar dan nu met vier vermoeide jongetjes.

De volgende morgen, op oudjaarsdag, moesten we er weer om drie uur (Nederlandse tijd) uit en kwamen we ’s morgens vroeg uiteindelijk aan in ons huis. Daar hebben we die ochtend als dwazen rondgezwalkt en ’s middags lagen de jongens her en der verspreid op de grond hun ‘roes’ uit te slapen. Jacob raapte al zijn energie bij elkaar en begon actief met oliebollen en brood bakken. Dus ’s avonds zaten we heerlijk aan de oliebollen!

We worden enthousiast begroet door de mensen om ons heen. Vooral de komst van Thomas wordt met veel oooohs en aaaaahs begroet. We hebben al leuke kraamcadeautjes gehad: een papaja, eieren, bananen…

Tegelijkertijd worden we direct ook al weer geconfronteerd met de moeiten en zorgen van de mensen hier. In plaats van onze tuinman zien we nu zijn oudste zoon aan het werk in onze tuin. Onze tuinman is er niet meer. Extra verdrietig is het dat drie maanden later zijn vrouw is overleden aan haar hart. Twee jonge ouders die hun kinderen als wezen achterlaten. Terwijl de tranen over zijn wangen rolden vertelde Simioni hoe hij zijn ouders miste en hoe onwerkelijk het nog voor hem was. Tegelijkertijd vertelde hij ook hoe hij zo blij en dankbaar was dat hij zulke ouders had gehad die hem zoveel hadden meegegeven. Een mooi getuigenis!

Verder wachtte ons nog een leuke verrassing: een pakketje bij de post! We vinden het altijd erg leuk als mensen een pakketje naar ons opsturen, maar de laatste tijd kwamen pakketjes nogal eens niet aan. Dit pakketje had er wel erg lang over gedaan: ruim vier jaar! Mijn moeder had het ooit opgestuurd toen we op de taalschool in Iringa zaten, en daar heeft het al die jaren op het postkantoor gelegen. Er zaten dropjes in, rompertjes voor Lukas (die is inmiddels 6 :-)) en wat soepzakjes. Het enige dat we nog konden gebruiken was een zakje stickers. Een leuke verrassing voor Joël!

Rubrieken: Algemeen | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , | 7 reacties

Veilig aangekomen!

We zijn weer in Nederland!

Geen strak blauwe lucht. Wel strakke snelwegen. Geen zon. Wel regen.

‘O ja, zo is Nederland…’

Afgelopen dinsdagmorgen zijn Jacob, Jonathan en Lukas om kwart over vier ’s morgens vertrokken met de auto. Ze konden met collega’s meerijden naar Dar es Salaam. Een lange en gevaarlijke reis van 15 uur. Dat het gevaarlijk was werd wel weer duidelijk bij het zien van zoveel ongelukken langs de weg. Daarom waren we allemaal ook erg blij en dankbaar dat ze ’s avonds om half 8 in Dar es Salaam veilig aankwamen. Joel en ik namen het vliegtuig naar Dar es Salaam. Een wipje vergeleken met de lange autorit: twee uur vliegen en we waren er!

Woensdag konden we een beetje bijkomen in Dar es Salaam. We hebben heerlijk aan de zee gezeten en zelfs nog even gezwommen. Toen weer terug naar het vliegveld om aan onze tweede lange reis te beginnen: ’s Avonds kwart over 9 vertrok ons vliegtuig uit Dar es Salaam. De overstap in Zwitserland was nog even erg spannend: we hadden drie kwartier overstaptijd maar dat bleek niet voldoende. Omdat ik net de dag ervoor m’n voet behoorlijk gekneusd had kon ik niet hard rennen. Terwijl we toch hele einden moesten lopen… Daarnaast werden onze tassen ook nog eens twee keer uitgebreid gecontroleerd. Jacob is uiteindelijk ons vooruit gerend. Toen hij bij de laatste controle kwam hadden we nog precies 1 minuut. Gelukkig was de mevrouw van de controle zo vriendelijk om de piloot even te bellen. En die was weer zo vriendelijk om op de laatste vijf mensen te wachten. Hoera!

Op Schiphol konden we onze ouders in de armen sluiten. Een heerlijk moment waar we lang naar hebben uitgezien!

Komende week hopen we gezellig met onze (schoon)ouders op vakantie te gaan naar Texel. Daarna hopen we in ons nieuwe huis in Ede te gaan wonen. Onze TFC en verschillende andere mensen uit de gemeente hebben keihard gewerkt om het huis op te knappen en alle spullen bij elkaar te krijgen. Daar worden we gewoon warm van. Geweldig!

Ons adres voor het komende half jaar is:

Veldhuizerbrink 9

6712 BX Ede

06-81886245

Lukasenoma

Rubrieken: Algemeen | Tags: , , , , , , , , | 3 reacties

‘Please, don’t forget us!’

Hoe houd je een gesprek gaande tussen een Malawiaanse bisschop die Nyiha en Engels spreekt (maar geen Swahili) en een Tanzaniaanse predikant die Nyiha en Swahili spreekt (maar geen Engels), terwijl je zelf Engels en Swahili spreekt (maar geen Nyiha)? Ik had er gisteren een aardige kluif aan – maar het was beslist de moeite waard!

In 2004, een aantal jaar voordat het vertaalwerk in het Nyiha begon, hebben collega’s uitgebreid onderzoek gedaan om onder andere helder te krijgen in welk gebied Nyiha gesproken wordt. Daarbij ontdekten ze dat er, behalve in Tanzania en Zambia, ook zo’n 10.000 Nyiha-sprekers in het uiterst noordelijke puntje van Malawi wonen. Zij waren erg geïnteresseerd toen ze hoorden van de plannen voor een Bijbelvertaling!

Dat enthousiasme hebben ze de jaren door vast kunnen houden. Regelmatig werd er vanuit Malawi gevraagd hoe het stond met het vertaalwerk en of ze al bestellingen voor Bijbels konden doorgeven. Helaas moeten we hen nog steeds teleurstellen, maar de belangstelling is hartverwarmend. Een paar weken geleden belde een bisschop van de Pentecostal Church in Malawi of we 6.000 (!) exemplaren van het Nieuwe Testament konden afleveren. Dat vonden we iets te enthousiast, maar tegelijk vinden we het belangrijk om de belangstelling voor Gods Woord warm te houden. En daarom besloten we om hem eens uit te nodigen.

En gisteren was het dus zover. De Nyiha-vertalers houden deze week een klankbordontmoeting voor een deel van hun vertaling van Handelingen, en ze hadden besloten de Malawiaanse bisschop ook uit te nodigen. Om de Malawianen meer bij ons werk te betrekken, en tegelijk ook helder te krijgen in hoeverre een vertaling in het Tanzaniaanse Nyiha voor hen begrijpelijk is. En de resultaten waren bemoedigend! De Tanzanianen waren zelfs verbaasd hoe ‘puur’ het Malawiaanse Nyiha is – vergeleken met hun eigen Nyiha, dat de jaren door behoorlijk door het Swahili is beïnvloed.

De bisschop richtte zich met een duidelijke hartenkreet tot zijn Tanzaniaanse broeders – voor mij vertaalde hij het in het Engels: ‘Please don’t forget us!’ Ik heb hem plechtig beloofd dat we blijven zoeken naar wegen om ook de Malawiaanse Nyiha-sprekers meer bij het werk te betrekken. En voor de vertalers was zijn betrokkenheid een extra aanmoediging om de vaart erin te houden: er wordt op hen gewacht!

Tijdens de klankbordontmoeting

Tijdens de klankbordontmoeting

Rubrieken: Algemeen | Tags: , , , , , , , , | 3 reacties

Bidden voor het Safwa-team

Het afgelopen jaar hebben we verschillende keren geschreven over het Safwa-team – hier een blog-item, en daarna verschillende keren in nieuwsbrieven. Vandaag wil ik opnieuw om jullie gebed vragen, want we ervaren heel sterk dat er een geestelijke strijd aan de gang is. Op 25 april vorig jaar schreef ik:

Dat was erg schrikken, afgelopen zaterdag. Vrijdagmiddag had ik met één van de Safwa-vertalers de vertaling van een hoofdstuk uit Handelingen doorgenomen. Het team was zich aan het voorbereiden op de eindcontrole met een vertaalconsulent, en ik zou hen daarbij begeleiden. Zaterdag hoorde ik dat deze vertaler, Mwanawalaya, slachtoffer was geworden van een roofoverval en buiten kennis in het ziekenhuis lag.

Vanmorgen is hij gelukkig weer bij gekomen. Tussen de middag ben ik even bij hem langs geweest, met drie collega’s. Het was het eind van het bezoekuur, dus al iets minder druk. Hij leek nog geen mensen te herkennen, maar reageerde wel als hij zijn naam hoorde. We waren dankbaar om samen rondom zijn bed voor hem te kunnen bidden. We zien dat hij langzaam vooruit gaat, maar realiseren ons ook dat hij nog een heel lange weg te gaan heeft. Wilt u met ons bidden voor een voorspoedig herstel? Bid ook voor zijn familie, die voor een heel belangrijk deel verantwoordelijk is voor zijn verzorging in het ziekenhuis.

Wilt u ook bidden voor de voortgang van het bijbelvertaalwerk in de Safwa-taal? We ervaren dat de duivel bezig is om Gods werk te verhinderen. Het werk in de Safwa-taal heeft de afgelopen jaren met veel tegenslag te maken gehad. Eind 2010, drie jaar nadat het werk in de andere teams was gestart, konden we eindelijk twee vertalers aantrekken. Sindsdien maakten deze vertalers goede voortgang, maar nu lopen ze weer flinke vertraging op. Bid dat Mwanawalaya er weer helemaal bovenop mag komen en zijn werk weer snel op kan pakken.

Mwanawalaya’s revalidatie in het afgelopen jaar ging maar langzaam. De laatste maanden is hij gelukkig weer zover dat hij mee kon draaien in het vertaalwerk en ook een actieve bijdrage had. Daar zijn we dankbaar voor! Tegelijk is het zo dat hij nog steeds niet kan schrijven of typen, en zijn Engels (belangrijk om bijbelcommentaren te kunnen lezen!) is helemaal verdwenen – terwijl hij een universitaire bachelorgraad in Engels heeft.

Een bosje in het Safwa-gebied waar nog steeds aan voorouders geofferd wordt.

Een bosje in het Safwa-gebied waar nog steeds aan voorouders geofferd wordt.

Het werk aan de Bijbelvertaling in het Safwa heeft het afgelopen jaar op een laag pitje gestaan. Het boek Handelingen ligt helemaal stil. Ook de vertaling van Paulus’ brieven aan Timotheüs, Titus en Filemon heeft een jaar lang op de plank gelegen, wachtend op een klankbordontmoeting met mensen uit de Safwa-gemeenschap. In onze laatste nieuwsbrief schreef ik dat we deze klankbordontmoeting gelukkig in maart hebben kunnen houden – hoewel Mwanawalaya een week voor de ontmoeting plotseling een heftige epileptische aanval kreeg en daardoor alsnog niet mee kon doen.

Vorige maand zou het team met een vertaalconsulent uit Engeland de eindcontrole van het boek Markus doen. Ook het werk aan dit boek heeft een jaar stil gelegen – de eindcontrole stond vorig jaar gepland een week nadat Mwanawalaya aangevallen werd. Maar de vertaalconsulent die vorige maand de controle zou doen kreeg een aantal weken voordat hij naar Mbeya zou komen een hartaanval, en dus kon zijn bezoek niet doorgaan. Gelukkig vonden we een vertaalconsulent uit Amerika bereid de controle te doen. Vandaag zou het team samen met hem aan de slag gaan. Maar vanmorgen kwam Mwanawalaya niet opdagen. Wat bleek? Juist deze morgen heeft hij opnieuw een epileptische aanval gekregen. Zodoende moest zijn collega-vertaler vandaag alleen aan de slag met de consulent. Een situatie die verre van ideaal is, maar we ervaren heel sterk dat we de Safwa-gemeenschap niet langer mogen laten wachten.

Het afgelopen jaar hebben we verschillende keren om uw gebed gevraagd voor het Safwa-team. We doen dat nu opnieuw. We vragen opnieuw of u wilt bidden voor Mwanawalaya, voor volledige genezing. Wilt u ook bidden voor zijn collega-vertaler, Mwasonzwe, en voor mijn collega-vertaaladviseur Andrea, die het team begeleidt? Voor hen beiden is het heel ontmoedigend om te zien hoe het werk steeds op cruciale momenten weer met een tegenslag te maken krijgt. Bid ook voor de Safwa-gemeenschap. Tijdens de klankbordontmoeting vorige maand proefden we een sterk verlangen onder Safwa-predikanten naar Gods Woord in hun eigen taal. Bid dat Gods werk ook onder de Safwa doorgaat!

Een Safwa vrouw, bezig met bereiding van het eten

Een Safwa vrouw, bezig met bereiding van het eten

Rubrieken: Algemeen | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , | 4 reacties

Biologie in en om het huis

Naarmate we hier langer zitten, wordt het ook wat lastiger om een weblog te schrijven. Toen we hier net woonden was alles nieuw en onwennig. M’n hoofd stroomde soms over van ideeën voor een weblog. Inmiddels zitten we hier al weer een paar jaar en wat we eerst vreemd vonden, vinden we nu heel normaal.

Insecten in huis? Ik griezelde ervan, drie jaar geleden. Als ik nu een kakkerlak tegenkom in huis, dan denk ik: ‘Wat een mooi beestje is het eigenlijk!’. En als we een vleermuis in huis hebben, dan pak ik met enige routine ons grote rode kleed, mik die over het ongedierte en even later dompel ik de vleermuis met kleed en al in een grote bak met water onder. Zij het met enige wroeging, maar ze zijn te onaangenaam om ze te laten leven.

De jongens zijn echte dierenliefhebbers. Zeker nadat juf Tara geweest is. Zij had echt een hart voor dieren en dat heeft ze – heel leuk – op de jongens over weten te brengen. In plaats van een lange rij autootjes maken ze op de veranda een reeks van 20 (reuze) slakken. Alle slakken krijgen een naam en ze bedenken de meest fantastische verhalen bij de gang die elke slak maakt.

De dieren die we hier in onze tuin of binnen tegenkomen zijn ook een handige aanleiding voor een biologieles. Zo heeft Jacob pas les gegeven over de kameleon, nadat we er een paar keer een tegenkwamen. Voor binnenkort staan lessen over vleermuizen en termieten op het programma.

De biologielessen gaan trouwens buiten school gewoon door. Als Jonathan en Lukas een sprinkhaan vangen gaan ze op zoek naar blaadjes (want sprinkhanen eten blaadjes) en dan wordt de sprinkhaan met een overvloed aan blaadjes in een boterpotje gestopt. En als ze een spin tegenkomen, grijpen ze naar de vliegenmepper en  wordt de spin mét de vliegen die ze gemept hebben in een ander potje gedaan.

Of zoals pas. Ik zat samen met de jongens in de kerk en Jonathan stootte me opeens aan. Hij wees naar de grond, vlak naast zich: ‘Hé mams, kijk eens. Er groeien hier allemaal paddestoelen!’ En warempel. Langs de houten wand van de kerk groeiden honderden kleine paddestoelen in de kerk. Voor Jonathan aanleiding om weer een paar minuten van de dienst te vullen met iets interessants. Even later was het Lukas die een of ander bijzonder insect op zijn been ontdekte. Ook dit beestje werd aandachtig bestudeerd tot hij opeens een grote sprong nam en ergens tussen de mensen voor ons belandde.

En nu begint Joël ook al. Hij stopt vooral mieren in potjes, maar voor een stevige spin of kever deinst hij ook niet terug.  In de achtertuin rent hij dagelijks vol overgave achter onze konijntjes aan, en voor z’n verjaardag, over twee weken, hoopt ‘ie een poesje te krijgen. En Jonathan en Lukas willen ook nog graag een geit en een schildpad in de tuin…

Sprinkhaan

Rubrieken: Algemeen | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 6 reacties

Trip naar Ilembo

Kwart voor zes in de ochtend. Gebonk op mijn deur. Of ik water nodig heb om me mee te wassen. Wat? Om deze tijd? Nee, laat nog maar even zitten. Maar als ik een uurtje later mijn kamer uitkom, is mijn behulpzame gastvrouw nergens meer te bekennen. Dan maar een dagje ongewassen en ongekamd aan de slag…

Ik ben net terug van een tweedaagse trip naar het Malila-gebied. Het Malila-vertaalteam was daar deze week voor een zogenaamde ‘community-test’ voor een aantal vertaalde Bijbelboeken, en ik ging met een Amerikaanse collega twee dagen met hen mee. Zulke trips zijn voor mij heel belangrijk om contact met Malila-sprekers te hebben. Het is belangrijk dat ik niet het gezicht bij de Malila-bijbelvertaling ben – dat zijn de vertalers -, maar ik wil mijn gezicht wel af en toe laten zien om feeling te houden met de doelgroep. Wanneer het vertaalteam dus dit soort trips maakt, probeer ik altijd een dag – en nu dus twee dagen – mee te gaan. Om mensen te ontmoeten, en meteen ook wat (verdere) training te geven aan de vertalers.

Ilembo, het centrale dorp van het Malila-gebied, ligt zo’n 70 kilometer van Mbeya vandaan. Tot drie jaar geleden was de weg erg slecht. In het regenseizoen kon je er wel tien uur over doen, als de weg überhaupt begaanbaar was. Lopen ging dan sneller. Een oude man vertrouwde me vanmorgen toe dat hij de afstand vroeger altijd in acht uur liep: ‘als je ’s morgens om zes uur vertrok, kon je er om twee uur ’s middags zijn.’ Inmiddels is de weg verbeterd (maar nog steeds onverhard) en we reden het in anderhalf uur.

P1060495
Het doel van een ‘community-test’ is na te gaan of een vertaling goed begrepen wordt: communiceert de vertaling voor de lezer van nu datgene wat de auteur toen bedoeld heeft? Om dat na te gaan nemen de vertalers de hele vertaalde tekst uitgebreid met Malila-sprekers uit alle lagen van de bevolking door en stellen daarbij allerlei vragen over de tekst (lees hier een eerder verslag van een community-test, waarin ik uitgebreider uitleg wat het doel van zo’n test is).

We begonnen in een kerkje. De vertalers hadden vooraf geregeld dat we daar wat mensen zouden ontmoeten, en inderdaad hadden we na een uurtje zo’n tien mensen bij elkaar. Geconcentreerd begonnen ze Paulus’ brief aan de Filippenzen door te nemen en hun feedback te geven. Na een paar uur hadden we ons door de brief heen gewerkt en vertrokken we naar een volgend dorpje, waar we weer van voren af aan begonnen.

community test in een kerkje

En de deelnemers wilden achteraf natuurlijk even op de foto:

deelnemers community test

De volgende dag deden we het wat informeler: we reden wat dorpjes door, stopten hier en daar waar we wat mensen bij elkaar zagen en de vertalers vuurden hun vragen op hen af.

community test

community test

De vertalers maakten intussen volop van de gelegenheid gebruik om meer bekendheid te geven aan ons werk. Na elke ‘sessie’ waren er wel weer een paar mensen die enthousiast een van de al vertaalde boekjes kochten.

boekverkoop

aP1060497

Toen we vanmiddag weer terugkwamen in Ilembo was daar de vrijdagmarkt inmiddels volop aan de gang.

vrijdagmarkt

Ook één van onze collega’s heeft elke vrijdag een ‘bijbeltafel’ op deze markt.

aP1060502

En tenslotte nog een foto van onze ‘bijbelwinkel’ in Ilembo.

aP1060490

Rubrieken: Algemeen | Tags: , , , , , , , , , , | 5 reacties